---
type: BookChapter
work_id: '223'
book_url: https://nasa.misia.sk/books/680
book_markdown_url: https://nasa.misia.sk/books/680.md
language: pl
position: 19
canonical_url: https://nasa.misia.sk/book_chapters/7216
markdown_url: https://nasa.misia.sk/book_chapters/7216.md
markdown_source: converted
translations:
  pl: https://nasa.misia.sk/book_chapters/7216.md
---

# Okólnik Marzec 2007

## Godzina próby

Okresowi zboru filadelfijskiego, a więc przedostatniemu, zostało powiedziane: *„Ponieważ zachowałeś nakaz mój, by przy mnie wytrwać, przeto i Ja zachowam cię w godzinie próby, jaka przyjdzie na cały świat, by doświadczyć mieszkańców ziemi.*

*Przyjdę rychło; trzymaj, co masz, aby nikt nie wziął korony twojej“* (Obj. 3, 10-11).

Wszystkie leżące za nami okresy zboru zostały zachowane przed »godziną próby«. Jednak teraz, gdy zbliża się koniec wszystkich rzeczy, wierzący słyszą nie tylko wołanie: *„Oto Oblubieniec!“*, lecz muszą także stawić czoła »godzinie próby«.

»Godzina próby«, która ma przyjść na całą kulę ziemską, to nie codzienne doświadczenia, jak modlimy się w *„Ojcze nasz“*: *„… i nie wódź nas na pokuszenie…“*. Tutaj chodzi o taką próbę, jakiej poddał Zbawiciela sam szatan. Skoro tylko Pan wypowiedział słowo mocy, działo się to. Jak Bóg Pan stworzył wszystko poprzez Swoje wszechmocne Słowo (1. Mojż. 1; Hebr. 11, 3), tak czynił także nasz Pan podczas Swej służby jako Syn Człowieczy (Jan 5, 19-20): Mówił i działo się. Przykazał i następowało. Burza i fale cichły. Jeśli mówił do ślepego: „Przejrzyj!“, do głuchego: „Usłysz!“, do trędowatego: „Bądź czysty!“, to ślepy odzyskiwał wzrok, głuchy słuch, a trędowaty stawał się czysty. Jednak podczas próby szatan wyzwał Go: *„Jeżeli jesteś Synem Bożym, powiedz, aby te kamienie stały się chlebem“*. Pan pościł, a szatan wykorzystał w ten sposób okazję, by Go wyzwać.

Wszyscy znają odpowiedź naszego Pana: *„Napisano: Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych“*. Potem diabeł zabrał Go do świętego miasta na skraj Góry Świątynnej i powiedział: *„Jeżeli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, napisano bowiem: Aniołom swoim przykażę o tobie, abyś nie zranił o kamień nogi swojej. Jezus mu rzekł: Napisane jest****również****: Nie będziesz kusił Pana, Boga swego.*

*Znowu wziął go diabeł na bardzo wysoką górę i pokazał mu wszystkie królestwa świata oraz chwałę ich. I rzekł mu: To wszystko dam ci, jeśli upadniesz i złożysz mi pokłon. Wtedy rzekł mu Jezus: Idź precz, szatanie! Albowiem napisano: Panu Bogu swemu pokłon oddawać i tylko jemu służyć będziesz. Wtedy opuścił go diabeł, a aniołowie przystąpili i służyli mu“* (Mat. 4, 1-11).

Próba polegała na tym, iż wróg chciał doprowadzić naszego Pana i Zbawiciela do upadku, posługując się Słowem Bożym, tym *„Napisano…“*. W ogrodzie Eden szatan posłużył się tą samą taktyką, zwiódł nią Ewę i wciągnął w to Adama. To była pierwsza wielka próba na początku w raju i doprowadziła do upadku w grzech. Jezus, drugi Adam, wyszedł z próby zwycięsko i wybawił nas z upadku oraz zwyciężył szatana, śmierć i piekło.

Kilka szczególnych cudów w nadzwyczajnej, potwierdzowej w nadnaturalny sposób służbie brata Branhama wydarzyło się bezpośrednio po wypowiedzeniu mówionego Słowa. On wypowiadał, co nakazał mu Bóg, i działo się to natychmiast. Wśród szczególnych wypadków, na które się powoływał, były także bezpośrednie cuda stworzenia. Jak brat Branham, posłaniec, tak i zbór oblubienicy ma pełnić całkiem na końcu służbę absolutnego autorytetu mówionego Słowa Bożego w mocy imienia Jezusa Chrystusa.

To, co działo się przed 2.000 laty, jest za nami, lecz także teraz wróg podkrada się z miejscami Biblii, z tym *„Napisano…“*, ale za każdym razem zamienia to na kuszenie, wyrywając Słowo z kontekstu i stosując je według własnej interpretacji. Dziś nasza odpowiedź musi być taka sama jak odpowiedź Zbawiciela. Tak jak Pan musiał wówczas oprzeć się kuszeniu szatana, tak i zbawieni muszą teraz wytrwać w godzinie próby, by wykazać, iż są wierni Bogu i Jego Słowu.

Najpierw smok staje przed kobietą – zborem czasu końca z narodów. Rodzi ona mężnego syna, zastęp zwycięzców, który zostaje zachwycony. Powróci z Chrystusem po uczcie weselnej Baranka, by rządzić wraz z Nim, Królem królów, na ziemi przez tysiąc lat (Obj. 5, 10; Obj. 20, 1-10 i in.). Pismo mówi nam, że wszyscy mieszkańcy ziemi będą oddawać cześć ostatniemu władcy świata i jego posągowi – na tym polega kuszenie – wszyscy, poza tymi, których imiona od założenia świata zapisane są w Księdze Życia zabitego Baranka, którzy wytrwają w Słowie (rozdz. 13).

Na ten temat można by przytoczyć jeszcze wiele innych miejsc Biblii, szczególnie z Księgi Daniela i z Objawienia. Nam chodzi tutaj tylko o fakt, że rozpoznajemy wypełnianie się biblijnego proroctwa także w zakresie politycznym. Jest to dla nas napis na ścianie, to *„mene tekel“*, wyraźna Boża mowa. Teraz, zanim Jezus Chrystus przyjdzie po wtóre, cały świat zwraca wzrok na męża, który oświadcza, iż jest odpowiedzialny za cały świat. Pan zna tych Swoich i trzyma ich w Swej dłoni, aż przejdą z wiary do oglądania.


## Chapter navigation

- [Previous chapter](https://nasa.misia.sk/book_chapters/7215.md)
- [Book contents](https://nasa.misia.sk/books/680.md)
- [Next chapter](https://nasa.misia.sk/book_chapters/7217.md)

## Available translations

- [Polski](https://nasa.misia.sk/book_chapters/7216.md)

## Source

- [Canonical HTML page](https://nasa.misia.sk/book_chapters/7216)
- [Markdown representation](https://nasa.misia.sk/book_chapters/7216.md)