ผู้คนถามคำถาม, พระเจ้าทรงตอบด้วยพระวจนะของพระองค์

คำตอบ:              บางคนอาจมีเจตคติว่าผมสอนแตกต่างกัน แต่อย่างที่ผมกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ในการวิเคราะห์ขั้นสุดท้าย ความจริงคือ ผมจะต้องเห็นด้วยกับพระวจนะของพระเจ้าทุกครั้ง ผมอยู่ในความครอบครองของพระธรรมเทศนาทั้งหลายของท่านและผมได้ฟังพวกมัน ดังนั้นผมรู้จักพวกถ้อยแถลงที่แตกต่างกันที่ทำในการอ้างอิงถึงพวกเรื่องเดียวกัน

ตัวอย่าง เช่น บราเดอร์บรานฮามได้เทศนาเกี่ยวกับระยะเวลาเจ็ดปีโดย เฉพาะอย่างยิ่งในการเทศนาพระธรรมเทศนาสามเรื่อง “เจ็ดสิบสัปดาห์ของดาเนียล” ท่านให้ที่ประชุมทั้งปวงพูดซ้ำๆ ออกมาดังๆ ว่า “หนึ่งสัปดาห์เท่ากับเจ็ดปี” (หน้า 108)  และจากนั้นอีกครั้งหนึ่งท่านได้กล่าวซ้ำเกี่ยวกับสามปีครึ่ง ในกรณีเช่นนั้น ผมถูกบังคับให้ตรวจสอบมันกับพระวจนะของพระเจ้าโดยตรง เมื่อท่านกำลังอ้างถึงช่วงเวลาทั้งหมดระหว่างการรับขึ้นไปกับการครองราชย์ยุคพันปี จากนั้นท่านจึงกล่าวถึงเจ็ดปี และเมื่อการอ้างถึงพันธกิจของผู้เผยพระวจนะสองท่าน ซึ่งได้สัญญาไว้กับพวกยิวนั้น ท่านกล่าวถึงสามปีครึ่ง

เมื่อพวกเรากำลังสอน เพียงแค่การอ้างถึงถ้อยแถลงทั้งหลายนั้นก็ยังไม่เพียงพอ พวกเราต้องวางไว้ในบริบทที่ถูกต้องด้วยซึ่งแสดงไว้ในข้อพระคัมภีร์ที่เผยพระวจนะ โปรดพิจารณาคำอ้างนี้: “ทันที่พระองค์ทรงเริ่มต้นสัปดาห์ที่เจ็ดสิบหรือเจ็ดปี คริสตจักรหายไป พวกคุณเข้าใจมันไหมครับ เพื่อนๆ? ให้ยกมือของพวกคุณขึ้นมาถ้าหากพวกคุณเข้าใจมัน…ทันทีที่พระองค์ทรงเริ่มสัปดาห์ที่เจ็ดสิบ หรือเจ็ดปี คริสตจักรหายไป ตอนนี้ให้ฟัง ผมกำลังอ้างอิงอีกครั้งหนึ่ง – กำลังอ้างอิงอีกครั้งหนึ่ง ดังนั้นพวกคุณจะไม่ลืม นี่คือสิ่งที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงจับปากกาของผมขณะที่ผมกำลังเขียน…” (หน้า 140, ย่อหน้าที่ 189-192)

ตอนนี้ให้พิจารณาคำถามที่ 18 ในหนังสือตราประทับฉบับภาษาอังกฤษหน้า 492, “พันธสัญญาของดาเนียล 9:27 ได้รับการยืนยันเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์เมื่อไร?” คำตอบ: “ครึ่งหนึ่งของมันได้รับการยืนยันถึงพันธสัญญา เมื่อพระเยซูคริสต์ประทับอยู่บนโลกเทศนาให้แก่ชาวยิว” ที่นี่พระองค์เพียงแค่ทรงกล่าวซ้ำๆ สิ่งที่คนอื่นได้กล่าวต่อพระองค์ ให้พวกเรามาดูดาเนียล 9:24-27 อย่างชัดเจนซึ่งพวกเราได้รับการบอกเล่าเกี่ยวกับเจ็ดสิบสัปดาห์ ซึ่งถูกแบ่งออกเป็นสามขั้นตอน: 7 + 62 + 1 พระเจ้าตรัสดังนี้ในข้อพระคัมภีร์ทั้งหลายเกี่ยวกับพระคริสต์พระเมสสิยาห์ ดังต่อไปนี้ “และหลังจากหกสิบและสองสัปดาห์แล้วพระเมสสิยาห์จะถูกตัดออก แต่ไม่ใช่เพื่อพระองค์เอง…” แน่นอนว่ามันถูกกระทำไว้แล้วเพื่อพวกเราบนไม้กางเขน หลังจากถ้อยแถลงนี้พวกเราอ่านในตอนที่สองของข้อ 26 “… และประชาชนของเจ้าชายที่จะมาทำลายเมืองและสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ …” ซึ่งหมายถึงติตัสผู้ซึ่งมาพร้อมกับกองทัพโรมันของเขาและได้ทำลายเมืองและวิหารในปี ค.ศ. 70 ในข้อ 27 มีการกล่าวถึงต่อไปนี้เกี่ยวกับผู้ต่อต้านพระคริสต์ มิใช่เกี่ยวกับพระคริสต์ “และท่านจะยืนยันพันธสัญญากับคนเป็นอันมากอยู่หนึ่งสัปดาห์; และในระหว่างกลางสัปดาห์นั้นท่านจะกระทำให้การถวายสัตวบูชา และเครื่องบูชาอื่น ๆ หยุดไป …”

พระเจ้าของพวกเราได้ทรงกระทำพันธสัญญานิรันดร์กับพวกเราโดยพระโลหิตแห่งพันธสัญญาซึ่งหลั่งบนไม้กางเขนแห่งโกละโกธา (มัทธิว 26:28; มาระโก 14:24; a.o.) ตัวอย่าง เช่น ทุกคนที่อ่าน “คำถามและคำตอบ” 431 ในหนังสือซีโอดีจะพบว่า บราเดอร์บรานฮามได้ทำพวกถ้อยแถลงหลากหลายในพระธรรมเทศนาทั้งหลายที่แตกต่างกัน ข้อพระคัมภีร์กล่าวว่าพระเมสสิยาห์จะถูกตัดออกหลังจาก 62 สัปดาห์ ซึ่งนำหน้าใน 7 สัปดาห์แรก (ดาเนียล 9:26) ส่วนแรกของข้อนี้ ตามที่พวกเราแสดงไว้นำไปใช้กับพระเยซูคริสต์ พระเมสสิยาห์ และส่วนที่สองกับเจ้าชายโรมัน ดาเนียล 9:27 อ้างถึงผู้ต่อต้านพระคริสต์อย่างพิเศษ และพันธสัญญาเจ็ดปีซึ่งถูกกล่าวถึงที่นี่จะเป็น “สนธิสัญญาโรมัน” เหนือกรุงเยรูซาเล็ม ในครึ่งแรกของสัปดาห์ที่เจ็ดสิบ ผู้เผยพระวจนะทั้งสองจะมีพันธกิจของพวกเขา (วิวรณ์ บทที่ 11) และในช่วงครึ่งหลังหลังจากพันธสัญญาถูกทำลาย ผู้ต่อต้านพระคริสต์จะปกครองเป็นเวลาสี่สิบสองเดือนในความโหดร้ายและสงครามของเขากับเหล่าธรรมิกชน (วิวรณ์ 13:1-10) ในช่วงเวลาแห่งการข่มเหง พวกผู้พลีชีพชาวยิวจะต้องมอบชีวิตของพวกเขาเพื่อให้ส่วนที่สองของตราประทับที่ห้าสำเร็จ (วิวรณ์ 6:9-11) เรื่องนี้เป็นไปตามพระเจ้าตรัสดังนี้ในพระวจนะของพระองค์