พระคัมภีร์ไบเบิ้ล – หนังสือที่มีคนอ่านมากที่สุดในโลก

พระคัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษาฮีบรูแปลคำว่า “เอโลฮิม” ซึ่งเขียนทั้งหมด 3,526 ครั้งในพระคัมภีร์ เริ่มต้นด้วยปฐมกาลบทที่ 1 ข้อที่ 1 และแปลว่า “พระเจ้า” เป็น “ธีออส”; และคำว่า "ยาห์เวห์"/YHWH ซึ่งมีอยู่ในพระคัมภีร์ของเรา 4,024 ครั้งจากปฐมกาล 2:4 ในฐานะ "พระผู้เป็นเจ้า" เป็น "ไครอส" การรวมคำว่า "เอโลฮิม – พระยาห์เวห์"/"พระผู้เป็นเจ้า" พบในพระคัมภีร์ 6,356 ครั้ง

เป็นที่ชัดเจนสำหรับชาวฮีบรูทุกคนว่า “เอโลฮิม” หมายถึงพระเจ้าองค์เดียว ผู้สร้างสวรรค์และโลก ท้ายที่สุดพระองค์ได้แนะนำตัวเองในพันธสัญญาเดิมว่าเป็น "ผู้เดียว" "ฉันเป็น" ผู้เป็นนิรันดร์พระองค์สำแดงพระองค์เองในรูปเอกพจน์ ไม่ได้เป็นบุคคลในรูปพหูพจน์ แต่เผยให้เห็นความหลากหลายของการปรากฏตัวของพระองค์ (Theophanies) ในฐานะพระผู้สร้าง, ผู้จรรโลง, ผู้ค้ำจุน, ผู้ไถ่, ราชา, ผู้พิพากษา ฯลฯ นี่ไม่ใช่ชื่อแต่เป็นคุณลักษณะส่วนบุคคลที่เกี่ยวข้องกับพระเจ้า พระเจ้าไม่ได้ถูกเรียกว่า "พระผู้สร้าง"; แต่พระองค์เป็นพระผู้สร้าง พระองค์ไม่ได้ถูกเรียกว่า "ราชา"; แต่พระองค์เป็นราชา ชื่อของพระองค์ไม่ใช่ “ผู้พิพากษา”; แต่พระองค์คือผู้พิพากษา พระองค์ไม่ได้ถูกเรียกว่า “พระผู้ช่วยให้รอด”; พระองค์คือพระผู้ช่วยให้รอด ฯลฯ – และถึงกระนั้นพระองค์ก็ยังทรงเป็นเหมือนเดิม

ยกตัวอย่างสักเล็กน้อย: ในปฐมกาล 14:19 พระองค์แสดงตนเป็น "เอล เอลยอน" – เป็นพระเจ้าสูงสุด: "พระพรมีแด่อับรามของพระเจ้าสูงสุด (เอล เอลยอน), ผู้ครอบครองสวรรค์และโลก …"

ในปฐมกาล 17:1 พระองค์ปรากฏแก่อับราฮัมในฐานะ “เอล ชัดดาย” – พระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพ: “เราเป็นพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ (เอล ชัดดาย); เดินต่อหน้าเรา, และเจ้าจะดีพร้อม”

ในปฐมกาล 21:33 กล่าวว่า “เอล โอลัม” – พระเจ้านิรันดร์: “อับราฮัม … ร้องเรียกพระนามของพระเจ้า พระเจ้าชั่วนิจนิรันดร์ (เอล โอลัม).”

ในอิสยาห์ 9:5-6 เราเห็นพระสัญญาเรื่องการกำเนิดของพระบุตร:“ … ชื่อของพระองค์จะถูกเรียกว่าเจ้าชายแห่งสันติสุข”

คำภาษาฮีบรูทั้งหมดที่ขึ้นต้นด้วย เอล El- หรือลงท้ายด้วย -เอล เป็นพยานถึงพระเจ้า ในทำนองเดียวกัน ทุกคำที่เริ่มต้นด้วย ยาห์ Yah- หรือลงท้ายด้วย -ยาห์ คือการอ้างอิงถึงพระยาห์เวห์, พระเจ้า นี่เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งและไม่รวมการตีความทุกอย่าง ตัวอย่างเช่น “เอ็มมานู-เอล” หมายถึง “พระเจ้าอยู่กับเรา”; “อิสรา-เอล” = “นักมวยปล้ำเพื่อพระเจ้า”; “เบธ-เอล” = “นิเวศของพระเจ้า”; “ดานิ-เอล” = “พระเจ้าทรงเป็นผู้พิพากษา”; “เอลี-ยาห์” = “ยาห์เวห์คือพระเจ้า”; “อิส-ยาห์” = “ยาห์เวห์คือความรอด”; “ฮาเลลู-ยาห์” = “สรรเสริญพระยาห์เวห์”; เป็นต้น

ชื่อพันธสัญญาศักดิ์สิทธิ์ “ยาห์เวห์” ตามที่เขียนไว้ในภาษาฮีบรูดั้งเดิมนั้นมีความสำคัญเป็นพิเศษ ดังที่ได้กล่าวไปแล้ว “เอโลฮิม” แปลว่า“ ธีโอส” และ “ยาห์เวห์” เป็น “ไครอส” ซึ่งไม่ตรงกับความหมายดั้งเดิมทั้งหมด ไครอสเป็นผู้ปกครอง – ซึ่งอาจเป็นราชาหรือผู้ปกครองประเภทใดก็ได้ – แต่การแต่งตั้งนี้ไม่ได้นำไปสู่การสำแดงชื่อของพระเจ้าอีกต่อไป ดังที่เราเห็นการยืนยันในอพยพ 6 ข้อ 2 และ 3: “และพระเจ้า (เอโลฮิม) ตรัสกับโมเสสว่า "เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า (ยาห์เวห์): และเราปรากฏแก่อับราฮัม แก่อิสอัค และแก่ยาโคบ โดยพระนามของพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ (เอล ชัดดาย) แต่เรามิได้สำแดงให้เขารู้จักเราในนามพระเยโฮวาห์ (เอโลฮิม ยาห์เวห์)”

ชื่อ“ YHWH” ซึ่งเรียกว่า tetra gram คือการเปิดเผยสำแดง เป็นชื่อพันธสัญญาศักดิ์สิทธิ์ของ“ องค์พระผู้เป็นเจ้า” ในพันธสัญญาเดิม พันธสัญญากับอิสราเอลใกล้เข้ามา และนั่นคือสาเหตุที่พระผู้เป็นเจ้าทรงเปิดเผยต่อผู้เผยพระวจนะโมเสสและผู้คนแห่งพันธสัญญาของพระองค์ ชื่อพันธสัญญาของพระองค์คือ “ YHWH” – ยาห์เวห์

ในธรรมบัญญัติ (อพยพ 20) ผู้ทรงยิ่งใหญ่กล่าวว่า “อย่าออกพระนามพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าอย่างไร้ประโยชน์ เพราะผู้ที่ออกพระนามพระองค์อย่างไร้ประโยชน์นั้น พระยาห์เวห์จะทรงถือว่าไม่มีโทษก็หามิได้” ชื่อนี้ศักดิ์สิทธิ์ต่อพระเจ้าและพระองค์ต้องการให้แน่ใจว่าอิสราเอลประชาชนของพระองค์ตระหนักถึงความศักดิ์สิทธิ์นี้ ตัวอย่างเช่น ชื่อขององค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้พูดถึงเมื่อผู้ตายถูกนำออกมาจากบ้าน (อาโมส 6:10): “…จงยับยั้งลิ้นของคุณ: เพราะเราจะไม่พูดถึงชื่อของ พระเจ้า (ยาห์เวห์)" – เพราะพระเจ้าไม่ใช่พระเจ้าของคนตาย แต่เป็นของคนมีชีวิต (มัทธิว 22:32) แต่พระคัมภีร์ข้อนี้จากผู้เผยพระวจนะอาโมสก็ถูกตีความผิดและตีความหมายใหม่ ทำให้พระนามของพระเจ้า “ยาห์เวห์” ไม่ได้ถูกเรียกเลยโดยชาวยิวออร์โธด็อกซ์ แม้กระทั่งถึงทุกวันนี้ถูกแทนด้วยคำว่า “อโดนาย” หมายถึง “ราชา”, “ผู้ปกครอง”, และ “ผู้ทรงฤทธิ์” ซาร่าห์เรียกอับราฮัมว่า “อโดนาย” (ปฐมกาล 18:12; 1 เปโตร 3:6) แต่ เอโลฮิม – พระยาห์เวห์/พระผู้เป็นเจ้า ไม่เป็นเพียงแต่ราชาเท่านั้น พระองค์ทรงเป็น“ นิรันดร” “เราเป็นผู้ซึ่งเราเป็น” “ในพระองค์ผู้ทรงพระชนม์อยู่” (อพยพ 3:14; อพยพ 34:5-6 และอื่น ๆ ) “ยาห์เวห์” เป็นชื่อเฉพาะที่เปิดเผยสำแดงพันธสัญญาและการทรงไถ่ของพระนามของพระเจ้าในพันธสัญญาเดิม

แผนการทรงไถ่ทั้งหมดมีอยู่ในพระนามเจ็ดประการต่อไปนี้: “ยาห์เวห์-ยีเรห์” หมายถึง“ พระเจ้าจะทรงเลือกเครื่องถวายบูชาสำหรับพระองค์เอง” (ปฐมกาล 22:1-14); “ยาห์เวห์-ราฟาห์” = “พระเจ้ารักษา” (อพยพ 15:26), “ยาห์เวห์-นิสสี” = “พระเจ้าทรงเป็นธงของฉัน” (อพยพ 17:15), “ยาห์เวห์-ชาโลม” = “พระเจ้าทรงเป็นสันติสุขของฉัน” (ผู้วินิจฉัย 6:24), “ยาห์เวห์-ซิคคานู” = “พระเจ้าแห่งความชอบธรรมของเรา” (เยเรมีย์ 23:6); “ยาห์เวห์-ชัมมาห์” = “พระเจ้าทรงสถิตอยู่” (เอเสเคียล 48:35); “ยาห์เวห์-ซาโบท” = “พระเจ้าจอมโยธา” (1ซามูเอล 1:3)

เอโลฮิม/พระเจ้า, ที่มองไม่เห็น, ผู้ซึ่งเป็นพระวิญญาณตามธรรมชาติของพระองค์ (ยอห์น 4:24), ผู้ซึ่งไม่มีใครเห็น (ยอห์น 1:18; 1 ยอห์น 4:12), ถูกซ่อนอยู่ในนิรันดร์ในความบริบูรณ์ของพระวิญญาณ, แสงสว่าง, และชีวิต (1 ทิโมธี 1:17) ในตอนเริ่มต้นของกาลเวลา พระองค์ทรงเปิดเผยพระองค์เองว่าเป็นพระยาห์เวห์ (องค์พระผู้เป็นเจ้า) ในรูปแบบที่มองเห็นได้ พระองค์ตรัสทุกสิ่งในฝ่ายธรรมชาติและการทรงสร้างที่เหนือธรรมชาติให้ดำรงอยู่ผ่านพระวจนะอันทรงฤทธิ์ของพระองค์และเดินอยู่บนสวรรค์

“อาชีพแห่งความเชื่อ” ครั้งแรกซึ่งถูกทิ้งไว้กับเราในพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ในฐานะ “Sch’mah Israel” มาจากปากของพระเจ้าพระเจ้าเอง พระเจ้าพูดสั่งว่า: "โออิสราเอลเอ๋ย จงฟังเรา: พระผู้เป็นเจ้าของเราคือพระเจ้าแต่เพียงพระองค์เดียว…" (กันดารวิถี 6:4-9) ในมาระโก 12:29 ได้มีการยืนยันจากปากขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราและพระผู้ไถ่: “โออิสราเอล จงฟังเถิด: พระผู้เป็นเจ้าของเราคือพระเจ้าองค์เดียว … ”

ประโยคดั้งเดิม:
Yahweh Elohim Yahweh Echat – Yahweh/the Lord is our God; Yahweh/the Lord is ONE!

ยาห์เวห์ เอโลฮิม ยาห์เวห์ เอลชัด – ยาห์เวห์/องค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นพระเจ้าของเรา; ยาห์เวห์/องค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นพระเจ้าองค์เดียว!

มันเป็นเครื่องยืนยันถึงความเชื่อที่แท้จริงในคนหนึ่งคนเดียวนั้น พระเจ้าองค์เที่ยงแท้ แม้ว่าองค์นิรันดร์จะเปิดเผยพระองค์เองในรูปแบบที่แตกต่างหลากหลาย เช่นในฐานพระผู้สร้าง, พระผู้ไถ่, ราชา, ผู้พิพากษา ฯลฯ พระองค์ยังคงเป็นนิรันดร์องค์เดียวผู้เคียงข้างคนที่ไม่มีพระอื่น “เราคือพระเจ้าและไม่มีคนอื่นใด ไม่มีพระเจ้าอยู่ข้างฉัน … ” (อิสยาห์ 45:5-6) “ข้าคือพระเจ้าของเจ้า…เจ้าจะไม่มีพระเจ้าอื่นใดก่อนเรา” (อพยพ 20:2-3)