พระคัมภีร์ไบเบิ้ล – หนังสือที่มีคนอ่านมากที่สุดในโลก

ในช่วงเวลา 4,000 ปีจากอาดัมจนถึงพระเยซูคริสต์ ไม่มีใครเคยพูดกับพระบิดาในสวรรค์ – ไม่ใช่อับราฮัม โมเสส หรือผู้เผยพระวจนะทุกคน – นับประสาอะไรกับพระบุตรของพระเจ้า ไม่มีการสนทนาบนสวรรค์ระหว่างพระบิดากับพระบุตร ต่อมาความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนจากมุมมองของตรีเอกานุภาพถูกตีความลงในข้อพระคัมภีร์ ยกตัวอย่างข้อความที่ว่า: “จงให้พวกเราสร้างมนุษย์… ” (ปฐมกาล 1:26) และปฐมกาล 11:7 พระเจ้าตรัสว่า “มาเถิด ให้พวกเราลงไปและทำให้ภาษาของเขาวุ่นวายที่นั่น เพื่อไม่ให้พวกเขาพูดเข้าใจกันได้”

องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้พูดกับตัวเองหรือพูดกับคนอื่นที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่พระองค์พูดกับทูตสวรรค์ที่ล้อมรอบพระองค์ เราเห็นการยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่า เช่นเดียวกับใน 2 พงศาวดาร 18:18-22 ซึ่งพระเจ้าได้สนทนากับกองทัพสวรรค์ยืนอยู่ทางด้านซ้ายและทางด้านขวาของพระองค์ ในอิสยาห์ 6:1-13 พระเจ้าตรัสกับเศราฟิมผู้ซึ่งอยู่ล้อมพระองค์ว่า “เราจะใช้ผู้ใดไป และผู้ใดจะไปแทนเรา” (ข้อ 8) พระองค์ถามโยบว่า “เจ้าอยู่ที่ไหน เมื่อเราวางรากฐานของแผ่นดินโลก?… เมื่อเมื่อดาวรุ่งแซ่ซ้องสรรเสริญ และบรรดาบุตรชายทั้งหลายของพระเจ้าโห่ร้องด้วยความชื่นบาน?” (โยบ 38:4-7)

พระเจ้าทรงเป็นเหมือนเราเมื่อพระองค์รับร่างมนุษย์ในฐานะพระบุตรของพระเจ้า: “…แต่ได้กลับทรงสละ และทรงรับสภาพทาส ทรงถือกำเนิดเป็นมนุษย์…” (ฟิลิปปี 2:7) พระองค์สละโลหิตของพระองค์เพื่อการอภัยบาปของเรา: “ด้วยว่านี่เป็นโลหิตของเราอันเป็นโลหิตแห่งพันธสัญญาใหม่ ซึ่งต้องหลั่งออกเพื่อยกบาปโทษคนเป็นอันมาก (มัทธิว 26:28) ทำพันธสัญญาใหม่กับเรา และรับเราเป็นบุตร: “และเพราะท่านเป็นบุตรแล้ว พระเจ้าจึงทรงใช้พระวิญญาณแห่งพระบุตรของพระองค์เข้ามาในใจของท่าน…” (กาลาเทีย 4:4-7)

เป็นการดีที่จะทราบว่าองค์พระผู้เป็นเจ้า/ยาห์เวห์ในพระคัมภีร์เดิมเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า/ยาห์ชัวร์องค์เดียวกันในพระคัมภีร์ใหม่ เริ่มต้นในสวนเอเดน พระเจ้านิรันดร์ที่มองไม่เห็นเปิดเผยสำแดงพระองค์เองตลอดพันธสัญญาเดิมในรูปแบบที่มองเห็นได้ในฐานะพระเจ้า พร้อมกับทูตสวรรค์สององค์ พระองค์ไปเยี่ยมเยือนอับราฮัม “และพระเจ้าทรงปรากฏแก่เขาในที่ราบมัมเร… และเขาเงยหน้าขึ้นมองดู และดูเถิดมีชายสามคนยืนอยู่ข้างเขา…” (ปฐมกาล 18:1-2) พระเจ้ายังคงตรัสกับอับราฮัมต่อไป (ข้อ 17) ขณะที่ทูตสวรรค์ทั้งสองไปที่เมืองโสโดม (บทที่ 19) ยาโคบเห็นพระองค์บนบันไดซึ่งขึ้นไปถึงสวรรค์ “และดูเถิด พระเยโฮวาห์ประทับยืนอยู่เหนือบันได และตรัสว่า เราคือเยโฮวาห์พระเจ้าของอับราฮัม บรรพบุรุษของเจ้า และพระเจ้าของอิสอัค แผ่นดินซึ่งเจ้านอนอยู่นั้นเราจะให้แก่เจ้าและเชื้อสายของเจ้า …” (ปฐมกาล 28:12-15) พระองค์ปรากฏตัวต่อหน้าโมเสสในพุ่มไม้ที่ลุกไหม้ (อพยพ 3) จากนั้นพระองค์ทรงสำแดงพระองค์เองแก่ชนชาติอิสราเอลทั้งปวงในเสาเมฆและเสาเพลิง (อพยพ 40:34-38) พระเจ้ายังทรงพูดต่อหน้าโมเสส (เฉลยธรรมบัญญัติ 34:10) ผู้เผยพระวจนะมีคาห์เห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าบนบัลลังก์ (1 พงศ์กษัตริย์ 22:19) เช่นเดียวกับผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ (อิสยาห์ 6) อัครสาวกยอห์นก็เห็นพระองค์บนบัลลังก์: “…และดูเถิด มีพระที่นั่งตั้งอยู่ในสวรรค์ และมีท่านองค์หนึ่งประทับบนพระที่นั่งนั้น…” (วิวรณ์ 4:2) นี่ไม่ใช่คนที่สอง แต่เป็นพระเจ้า ผู้ซึ่งแท้จริงเป็นวิญญาณ ในฐานะองค์พระผู้เป็นเจ้าที่มองเห็นได้

ในพันธสัญญาใหม่ พระเจ้าทรงเปิดเผยสำแดงพระองค์เองว่าเป็นพระบิดาในสวรรค์ ในพระบุตรองค์เดียวของพระองค์บนโลก ดังที่พระบุตรทรงตรัสว่า “เราออกมาจากพระบิดา…” สาวกทั้งหลายตอบว่า “…โดยสิ่งนี้เราเชื่อว่าเจ้ามาจากพระเจ้า” (ยอห์น 16:28-30) หลังจากพระองค์ทำการงานการไถ่ถอนสำเร็จ พระองค์นั่งลงในฐานะบุตรมนุษย์ทางด้านขวาของพระเจ้า (มัทธิว 26:63-64): “เราขึ้นไปหาพระบิดาของเราและพระบิดาของคุณ…” (ยอห์น 20:17) สิ่งนี้ถูกคาดการณ์ไว้แล้วในสดุดี 110:1: “… เจ้านั่งอยู่ที่ด้านขวาของเรา จนกว่าเราจะทำให้ศัตรูเป็นแท่นรองเท้าของเจ้า” (มัทธิว 26:64; ลูกา 22:69; และในฮีบรู 1:13; 2:7-8 และอื่นๆ) ในฐานะองค์พระผู้เป็นเจ้า – ไม่ใช่พระบุตร – พระองค์อาจพูดได้ว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ก่อนอับราฮัมเกิดนั้นเราเป็นอยู่แล้ว” (ยอห์น 8:58)

พระองค์ตรัสว่าเราเป็นทั้งในพันธสัญยษเดิมและพันธสัญญาใหม่:

“เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า องค์บริสุทธิ์ของเจ้า เป็นผู้สร้างของอิสราเอล เป็นกษัตริย์ของเจ้า” (อิสยาห์ 43:15)

“เรา เราคือพระองค์นั้นผู้ลบล้างความละเมิดของเจ้าด้วยเห็นแก่เราเอง และเราจะไม่จดจำบรรดาบาปของเจ้าไว้” (อิสยาห์ 43:25)

“ฟังเราซิ โอ ยาโคบเอ๋ย และอิสราเอล ผู้ซึ่งเราเรียก เราคือพระองค์ผู้เดียว เราเป็นต้นและเราเป็นปลายด้วย” (อิสยาห์ 48:12)

“ปีลาตจึงทูลถามพระองค์ว่า ถ้าเช่นนั้นท่านเป็นกษัตริย์หรือ พระเยซูตรัสตอบว่า ท่านพูดว่าเราเป็นกษัตริย์ เพราะเหตุนี้เราจึงเกิดมาและเข้ามาในโลก เพื่อเราจะเป็นพยานถึงความจริง คนทั้งปวงซึ่งอยู่ฝ่ายความจริงย่อมฟังเสียงของเรา” (ยอห์น 18:37)

การใช้คำว่า “เราเป็น” พบได้บ่อยครั้งในพระกิตติคุณยอห์น “เราเป็นอาหารแห่งชีวิต เราเป็นความสว่างของโลก เราเป็นผู้เลี้ยงที่ดี เราเป็นการฟื้นคืนชีพ เราเป็นทางนั้น เป็นความจริง และเป็นชีวิต”

“เราเป็นอัลฟาและโอเมกา เป็นปฐมและเป็นอวสาน ผู้ทรงเป็นอยู่เดี๋ยวนี้ ผู้ได้ทรงเป็นอยู่ในกาลก่อน ผู้จะเสด็จมานั้น และผู้ทรงฤทธานุภาพสูงสุด” (วิวรณ์ 1:8)

“เราเป็นอัลฟาและโอเมกา เป็นปฐมและเป็นอวสาน เป็นเบื้องต้นและเบื้องปลาย” (วิวรณ์ 22:13)